SG42 (SG 420/12) Żeliwo sferoidalne to gatunek żeliwa sferoidalnego zdefiniowany w normie BS EN 1563 (i ISO 1083), o minimalnej wytrzymałości na rozciąganie 420 MPa i minimalnym wydłużeniu 12%. Nazywa się je również żeliwem sferoidalnym lub żeliwem SG.
SG42 to żeliwo, w którym grafit tworzy kuliste grudki (a nie płatki jak w żeliwie szarym). Osiąga się to poprzez dodanie magnezu lub ceru (substancji zbrylających) do roztopionego żelaza. Zaokrąglony grafit eliminuje koncentrację naprężeń, nadając materiałowi wysoką ciągliwość i wytrzymałość.
Skład chemiczny (typowy)
Węgiel (C): 3,2–3,8% Krzem (Si): 2,0–2,8% Mangan (Mn): 0,2–0,6% Fosfor (P): ≤ 0,05% Siarka (S): ≤ 0,02% Magnez (Mg): 0,03–0,06% (pozostałość po zbrylaniu)
Główne zalety Wysoka ciągliwość i wytrzymałość (znacznie lepsza niż żeliwo szare) Dobry stosunek wytrzymałości do masy Doskonała odlewalność (jak żeliwo) Dobra odporność na zużycie i tłumienie drgań Niższy koszt niż stal w wielu zastosowaniach
Zastosowania w żeliwie SG42
SG42 stosuje się do części odlewanych o średniej wytrzymałości i dużej plastyczności, które muszą być odporne na wstrząsy i odkształcenia — typowe w zaworach, pompach, skrzyniach biegów, maszynach samochodowych, rolniczych i ogólnych.